дуле узунов
"Темата не е виновна. Ке се сбунев ако темата беше со заглавие: КОЛКАВ ОСЛОБОДИТЕЛ БИЛ БУГАРСКИОТ НАРОД 1941 г.
Ама наш Горанчо чека извиние од бугарскиот народ? Зошто бе Горанчо? Jа виж процентот на жртвите дадени по народности од страните на бивша Jугословиjа како процент од вкупното население. Срби и Хрвати изгубиа 1-2 милиона население, а вие под бугарската окупациjа изгубихте 6-7 илjади луге. Бевте во "фашистки" раj во сравнение со братските jугословенски републики. Рака требе да целувате на цар Борис што ви окупира. Не ми се мисли ако бевте останали под германска окупациja..."
***
Тута Бугарин
"То, ако ставаше дума за два различни народа (поне до 1944), да му кажеш: Първо вие благодарете за приютяването на толкова македонски бегълци в България.
Ама не ставаше..."
***
Tom7
"Талибанците во Афганистан не читат книги,не гледат телевизор,не се интересират од светската наука и култура.
Во март 1945 година е усвоен посебен закон за создавање "Судот за заштита на македонската национална чест". Според него предмет на најстрого казна лицата предадоа "македонската национална чест", односно оние кои не се согласуваат со денационализаторската политика на "народното" влада. Ова е чудовиште суд, уникат во светско съдопроизводство. На овој закон во затворите и логорите се фрлени повеќе од 15 000 лица, обвинети како "соработници на бугарскиот окупатор", "за непочитување на македонскиот национален чест". Особена слава во тоа време добива затворот "Идризово" крај Скопје. Тука затворениците се натъпкани по 60 лица во ќелија и принудени да прават тули 15 часа на ден во 400 грама некачествен леб и крајно оскудни храна. Многумина работат на каменолом "Дебой" позната како "кампот на смртта". Од 600 затвореници кои работат во оваа каменолом преживеат само 300. Голем број затвореници во "Идризово" се убивани на островот на Вардар до т.н. ". Затворска вила", како смртта им се квалификува како "самоубиство" или "обид за бегство". Во 1945, 1946 и 1947 година судот за заштита на македонската национална чест претседател Ст.Трайков "народни обвинители" Л. Мойсов, Д. Хаджидимитровски и Вл. Левков и членови Хр. Баялски, П. Брашнаров, Л. Арсов, ст. Димовски и др. монтира голем број процеси и изговара тешки казни. Значителен дел од пъдсъдимите се се осудени на смрт и егзекутирани, а други на долгогодишен затвор и испратени на тешка каторжна работа. Единствената "вина" на обвинетите е дека се сметаат за Бугари и имаат дрскост отворено да велат нивните национални чувства. Обично тие биле осудува како "михайловисти", "ВМРО-вци", "соработници на бугарските окупатори" и др Во 1945 година судот за "заштита на македонската национална чест" одговара вистинска крвава бања во Куманово над 48 Бугари, обвинети за соработка со "бугарските окупатори". На смрт се осудени познати јавни списанието Китанчев, Д. Чкатров, Д. Гюзелев, Ил. Коцарев и др. Во истата година Скопје окружен суд гледа тужба против претседателот и секретарот на Централниот комитет на Бугарските акционни комитети во Вардарска Македонија од април 1941 година ст. Стефанов, Васил х. Кимов и многу други. Сите обвинети добиваат тешки казни. Во исто време тука се гледа случајот и против Йор.Чкатров, долгогодишен предводен деец на ВМРО, кој е осуден на 15 години затвор и подоцна умира во затворот "Идризово" И до денеска во Р. Македонија нема закон за рехабилитација на жртвите на откаже од историјата режим на Лазар Колишевски. Наместо тоа, владата печатење цинична се мачи да го претстави убиените Македонци како "борци за независна Македонија" од съвременене тип, да присвои нивниот ореол, игнорирани вистината за нивната бугарска национална свяст.Тетка Митра,ако ме прашаш-сум го читал.Сакам Скопско.Ти нема да го прочиташ знам,промитите мозоци са найголемите македонистични талибани.СакамСкопско.
Во Битола е одржан дводневен процес во 1947г. (29 и 30 април с.г.) против раководството на ВМРО во Битолско.Съдът ги обвинува за непочитување на "македонската чест", бидејќи обвинетите тврделе дека Македонците се българи.За овие обвинувања Окружниот суд во Битола им наметнува најтешки казни : 1. Методи Николов Коларов, како творец на ВМРО во Битолско и главен идеолог, е осуден на смрт и конфискација на целото негово имот; 2. Слави Тодоров Петров - на 12 години каторжен работа;
3. Благој Велев Начевски - на 15 години каторжен работа;
4. Јонче Мишков Кузманов - на 20 години каторжен работа;
5. Вангел Спасов Георгиев - на 6 години каторжна работа;
6. Лазар Атанасов Божилов - на 8 години каторжен работа;
8. Новица Георгиев Милаков - на 7 години каторжен работа;
9. Александар Тошков Лозанов - на 11 години каторжен работа;
10. Никола Коларов Методиев - на 15 години каторжна работа;
11. Петьр Паричев Динев - на 11 години каторжен работа;
12. Атанас Михайлов - на 10 години каторжен труд."